भगवद्गीता 11.25

सरल शब्दों में समझें

वक्ता: अर्जुन

दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि
दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि ।
दिशो न जाने न लभे च शर्म
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥२५॥

daṁṣṭrā-karālāni ca te mukhāni
dṛṣṭvaiva kālānala-sannibhāni
diśo na jāne na labhe ca śarma
prasīda deveśa jagan-nivāsa

शब्दार्थ

daṁṣṭrā
दाँत
karālāni
उस प्रकार
ca
भी
te
आपके
mukhāni
मुख
dṛṣṭvā
देखकर
eva
इस प्रकार
kālānala
मृत्यु की अग्नि
sannibhāni
मानो प्रज्वलित
diśaḥ
दिशाएँ
na jāne
नहीं जानता
na labhe
न ही पाता
ca śarma
तथा कृपा
prasīda
प्रसन्न हों
deveśa
हे समस्त ईश्वरों के ईश्वर
jagat-nivāsa
लोकों के आश्रय

अनुवाद

हे ईश्वरों के ईश्वर, हे लोकों के आश्रय, मुझ पर कृपालु हों। आपके इन प्रज्वलित मृत्यु-सदृश मुखों तथा भयानक दाँतों को इस प्रकार देखकर मैं अपना सन्तुलन नहीं रख पा रहा। समस्त दिशाओं में मैं विमोहित हूँ।

यह श्लोक क्या सिखाता है

काल-रूप का अर्जुन द्वारा वर्णन – न आदि, न मध्य, न अंत; असीम बल के साथ सर्वत्र फैला हुआ, जबकि देवता स्तुति कर रहे थे। अर्जुन भयभीत हो जाते हैं।

विषय-संकलनों में 1

पाँच विषय

  • अर्जुन कृष्ण के काल-रूप का वर्णन करते हैं (11.19-25)

भगवद्गीता यथारूप — कृष्णकृपामूर्ति श्री श्रीमद् ए.सी. भक्तिवेदान्त स्वामी प्रभुपाद © भक्तिवेदान्त बुक ट्रस्ट इंटरनेशनल।