वक्ता: अर्जुन
दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि
दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि ।
दिशो न जाने न लभे च शर्म
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥२५॥
daṁṣṭrā-karālāni ca te mukhāni
dṛṣṭvaiva kālānala-sannibhāni
diśo na jāne na labhe ca śarma
prasīda deveśa jagan-nivāsa
शब्दार्थ
- daṁṣṭrā
- दाँत
- karālāni
- उस प्रकार
- ca
- भी
- te
- आपके
- mukhāni
- मुख
- dṛṣṭvā
- देखकर
- eva
- इस प्रकार
- kālānala
- मृत्यु की अग्नि
- sannibhāni
- मानो प्रज्वलित
- diśaḥ
- दिशाएँ
- na jāne
- नहीं जानता
- na labhe
- न ही पाता
- ca śarma
- तथा कृपा
- prasīda
- प्रसन्न हों
- deveśa
- हे समस्त ईश्वरों के ईश्वर
- jagat-nivāsa
- लोकों के आश्रय
अनुवाद
हे ईश्वरों के ईश्वर, हे लोकों के आश्रय, मुझ पर कृपालु हों। आपके इन प्रज्वलित मृत्यु-सदृश मुखों तथा भयानक दाँतों को इस प्रकार देखकर मैं अपना सन्तुलन नहीं रख पा रहा। समस्त दिशाओं में मैं विमोहित हूँ।
यह श्लोक क्या सिखाता है
काल-रूप का अर्जुन द्वारा वर्णन – न आदि, न मध्य, न अंत; असीम बल के साथ सर्वत्र फैला हुआ, जबकि देवता स्तुति कर रहे थे। अर्जुन भयभीत हो जाते हैं।
- विषय
- पाँच विषय
भगवद्गीता यथारूप — कृष्णकृपामूर्ति श्री श्रीमद् ए.सी. भक्तिवेदान्त स्वामी प्रभुपाद © भक्तिवेदान्त बुक ट्रस्ट इंटरनेशनल।